De wetenschap en het mysterie achter Blythe

Waarom voelen we ons aangetrokken tot poppen?

Een viering van het bizarre, het mooie en het griezelige staat centraal in de fandom van Blythe Doll. Voor veel mensen, inclusief kinderen, Blythe heeft een griezelige kwaliteit. Het woord griezelig (of 'griezelig') als griezelig, waarvoor het hetzelfde heeft betekenis, is oorspronkelijk een Schotse term voor vervulling van angst en bijgeloof. Schotland, met zijn culturele wortels die voortkomen uit de oudheid en het geografische isolement, maakt het een bijgelovige plaats op dezelfde manier waarop Japan zijn eigen folklore ontwikkelde uit de nevels van de oudheid.

Sigmund Freud, de vader van de psychologie, volgens een Duitse literaire traditie van 'het griezelige' die zich uitstrekt door de erfenis van sprookjes, maakte een beroemd uitstapje naar deze rare wereld in een essay uit 1919 genaamd 'The Uncanny' (Das Unheimliche). In dit essay onderzoekt hij het vreemde gevoel dat poppen creëren. Hij legt de ironie uit dat zoiets verontrustends kan komen van iets dat zo bekend is - een voorstelling van ons. Wanneer we dit gevoel van onbehagen ervaren, komt dat omdat we in een staat van verwarring verkeren over de authenticiteit van wat we zien - bijna een levende pop.

Als iets dat niet echt is er zo levensecht uit kan zien, wat is er dan nog niet echt? Ons gevoel van goed versus fout? Ons gevoel van plezier versus afkeer? Deze onontkoombare onzekerheid dient dan om diepgewortelde en existentiële angst in ons te vormen.

Blythe Dolls, als eerste uitgebracht van het speelgoedbedrijf Kenner in de jaren zeventig waren oorspronkelijk gericht op kinderen, wat volkomen redelijke marketing is, aangezien bijna alle poppen en poppen op deze manier worden verkocht. Het bleek echter een grote fout te zijn die het merk meer dan twintig jaar begroef voordat Blythe's juiste niche werd gerealiseerd. Deze juiste niche is natuurlijk volwassen verzamelaars wereldwijd overlappend met de velden mode, fotografie, kunst en film. De reden waarom Kenner hun marketing destijds zo verkeerd begreep, was dat ze zich niet bewust waren van het griezelige karakter van Blythe. Haar ogen en functies geven een buitenaardse sfeer waar volwassenen van houden, maar kinderen kunnen het gewoon niet accepteren of waarderen.

De wetenschap en het mysterie achter Blythe 1
Een bunraku-pop, griezelig levensecht en populair amusement in Japan

In de wereld van wetenschap en technologie is kunstmatige intelligentie een snelgroeiend gebied dat ongetwijfeld en snel elk aspect van ons leven zal gaan domineren. Dit en de wetenschap van robotica, met name de pioniers van de Japanse ingenieurs, hebben ons een modernere analyse van 'het griezelige' opgeleverd en hebben geleid tot het concept van de 'griezelige vallei', een term die is bedacht door roboticus Mori Masahiro in zijn essay 'Bukimi no Tani Gensho' ('Valley of Eeriness Phenomenon'). In dit vervolg op het origineel van Freud onderzoekt hij onze reactie op mensachtige objecten zoals poppen, poppen, waaronder Bunraku-poppen en mannequins.

De wetenschap en het mysterie achter Blythe 2
Uncanny Valley Research

Als modepop met enorme ogen en een onmiskenbare beklijvende blik, neemt Blythe een plaats in deze vallei in en een plaats in onze harten.

Zoals het beeldjes gevonden in de hele oude wereld en misschien wel het meest intrigerend in het oude Jomon-tijdperk Japan, naar de futuristische wereld van huishoudelijke robots die lopen, praten, kijken en denken zoals wij, verwant aan de bio-engineered droids in de film 'Blade Runner', poppen hebben en zullen altijd vol zijn van mysterie en griezeligheid. Ze zitten tussen de mensenwereld en de andere wereld, tussen realiteit en fictie, en tussen gezien en geheim.

Bestel nu uw Blythe!

laat een reactie achter

Abonneer je op onze lijst om een ​​Blythe te winnen!

* Verplicht veld

Winkelmandje

×